پرچم هاي خراسان يا پرچم هاي سياه كه در اين لشكر جمعي از ياران حضرت مهدي(عج) تحت فرماندهي سيد خراساني وجود دارد. امام باقر در حديثي طولاني مي فرمايند:

... سفياني لشكري را  به سوي كوفه مي فرستد كه هفتاد هزار نفرند آنها در آنجا به قتل و كشتار و اسارت مردم مي پردازند و در چنين شرايطي پرچم هايي از سوي خراسان به رهبري سيد خراساني نمايان مي شوند كه منزلگاه ها را با سرعت چشمگيري طي كرده و پشت سر مي گذارند و در ميان آنها عده اي از اصحاب حضرت مهدي(ع) هستند.1

اميرالمؤمنين(ع) مي فرمايند:

فرج را از سه چيز انتظار داشته باشيد: اختلاف اهل شام بر سر چيزي كه در ميان آنهاست، پرچم هاي سياه از سوي خراسان و هراس و سردرگمي مردم در ماه رمضان.2

و آن حضرت در حديث طولاني مي فرمايند:

وقتي سپاه سفياني به سمت كوفه خارج مي شود آنها را براي(درگيري و پيروزي بر)اهل خراسان مي فرستد كه آنها هم به جهت (ياري) حضرت مهدي (عج) خارج شده اند. سفياني و سيد خراساني حامل پرچم هاي سياه به هم مي رسند. در خط مقدم سيد خراساني، شعيب بن صالح است كه او در باب اصطخر (منطقه شيراز كه نقطه مقابل فرو رفتگي خليج فارس است) ميان آنها جنگ خانمان برانداز و شديدي صورت مي گيرد  كه پرچم هاي سياه پيروز شده و لشكر سفياني متواري و فراري مي شوند. به دنبال آن مردم آرزوي (آمدن) مهدي(عج) را مي كنند و او را مي جويند. او هم  در مكه قيام مي كند در حاليكه پرچم رسول الله (ص) را به همراه دارد و آن هم در زماني كه مردم از قيام او به خاطر شدت و مدت بلايا و فتنه ها مايوس شده اند.3

احاديث، نام و اوصاف برخي از فرماندهان سپاه خراسان را چنين بيان مي كند:

سيد خراساني، رهبر سياسي كه در دست راستش خالي دارد، قائد اعظم و سيد بزرگواري است كه پرچم هاي نهضت به نقش او منقوش گشته اند.شعيب بن صالح،جوان گندمگون و تيز فهمي از اهالي تهران سرپستي نيرو ها را بر عهده دارد.گنج هاي طالقان كه همان جوانان منطقه طالقان(شمال تهران)هستند و اصحاب حضرت مهدي (عج) خواهند شد و احاديث صفت بارز آنها را گنج الهي بودن آنها برشمرده اند.4

روايات به اين امر اشاره دارند كه ايرانيان پس از طولاني شدن جنگ با دشمنان خود  با سيدي هاشمي كه شعيب بن صالح را به عنوان فرمانده سپاه خويش برگزيده بيعت مي كنند.احاديث، ميدان جنگ ايرانيان با دشمنانشان را در خارج آن سرزمين، يعني عراق و شام و فلسطين بيات مي كنند كه حاكي از ثبات سياسي آنها در داخل كشور مي باشد. البته به جز آشفتگي مختصري كه به واسطه جريان "قرقيسيا"در وضعيت ايران به وجود مي آيد. از آنجا كه اين واقعه اساسا جنگ ميان سفياني، تركها، بعضي از غربيان و بخشي از سپاهيان و نيرو هاي عراقي است و با توجه به اينكه ايرانيان با ميدان جنگ و معركه جنگ فاصله چنداني ندارند تصميم مي گيرند در آن شركت كنند وليكن به جهت بهبود وضعيت داخلي از قرقيسيا  صرف نظر مي كنند و به كشور خود باز گشته و براي مقابله با سفياني كه در غايله قرقيسيا پيروز شده مهيا مي شوند.

هدف قيام ايرانيان آزادي قدس است كه پس از عبور از عراق آن را فتح كنند.احاديث از حركتي دسته جمعي و ملي از منطقه اصطخر خبر مي دهند كه پس از خروج حضرت مهدي(عج) مي باشد و اهل مشرق براي استقبال از ايشان براي عبور از عراق و رسيدن به مكه راهي مي شوند مه حضرت در اصطخر با آنها ملاقات كرده و آنها هم در همانجا با ايشان بيعت مي كنند و به همراهي او با سفياني مي جنگند.5

1. الغيبه، نعماني،ص171،بحار الانوار،ج 52،ص 232

2. بحار الانوار، ج 52، ص229، يوم الخلاص، ص645

3. بشارة الاسلام، ص184، يوم الخلاص، ص651، السفياني فقيه، ص54

4. الممهدون للمهدي، ص 54

5. جهت كسب اطلاعات بيشتر راجع به قيام سيد خراساني و احاديث مربوطه مي توانيد به فصل سوم كتاب الممهدون للمهدي، حجة الاسلام علي كوراني و يا ترجمه كتاب عصر ظهور ايشان مراجعه كنيد.

بر گرفته از مقاله "فجر مقدس"، ترجمه"محمود مطهري نيا"، ماهنامه موعود، شماره 35،ص 66